حج در قران

بنام خداوند يكتا

حج از واجبات دين اسلام است كه طبق فرموده قران مناسك ان ابتدا به حضرت ابراهيم (ع) اموزش داده شد. بعد ها مشركان خانه كعبه را بت خانه كرده و با الگو برداري از مناسك حج از نقاط مختلف براي زيارت و عبادت بت ها به خانه كعبه ميرفتند. بعد از پيروزي اسلام و پاك شدن خانه كعبه از بتها ان مكان مقدس مجددا مكاني براي يكتا پرستي قرار گرفت و خداوند طي اياتي رسومي را كه بغلط از مشركان در طي اعمال حج سر ميزد براي مومنان اصلاح فرمودند.اياتي از قران كه در مورد حج نازل شده در ذيل امده است.

خانه كعبه اولين عبادتگاه

اولين عبادتگاهى که براى مردم بنا شد همان است که درمکه است؛ رهنمودى مبارک براى تمام مردم.(ال عمران 96 )

توضيح : ميگويند سبب نزول ايه اختلاف بين جهودان و مسلمين درميزان برتر بودن بيت المقدس و خانه كعبه بوده

واجب بودن عمل حج براي توانمندان

در آن نشانه هاى روشن و مقام ابراهيم هست . هر کس به آنجا وارد شود ايمن است و بر هر كس كه مستطيع باشد ، زيارت ان خانه واجب است. و هركس كه كفر بورزد ( بداند كه ) خدا از همه بى نياز است.(ال عمران 97)

توضيح : ايه شريفه واجب بودن عمل حج براي افراد توانمند (هم از نظر جسمي و هم مالي ) را متذكر ميشود

اگر مانع حج شوند ...

مراسم کامل حج و عمره را براى خدا بجا آوريد. اگر مانع شما شوند، هرانچه ميسر است قرباني كنيد و موى سر خود را نزنيد تا قربانى شما به قربانگاه برسد. انگاه هركس از شما كه بيمار باشد ، يا زخمى در سر داشنه باشد (که بايد موى خود را بزند)، بايد با روزه گرفتن، يا صدقه دادن كفاره اي بدهد ، وچون امن و اسايش يافتيد ، هركس كه از عمره اهنگ حج تمتع كند بر اوست كه هر انچه ميسر باشد قرباني كند و كسي كه نيابد براوست سه روز روزه در ايام حج و هفت روز پس از بازگشتتان ، و اين يك دهه كامل است و اينها درباره كسي است كه خانواده او اهل مسجد الحرام نباشند و از خداوند پرواكنيد و بدانيد كه خدا سخت كيفر است.(بقره 196)
حج در ماههاي معين و معلومي است . هر کس عازم حج است بايد در ايام حج از آميزش جنسى، بدرفتارى و مجادله خوددارى کند. هر کار نيکى انجام دهيد، خدا کاملا ً از آن آگاه است. و توشه برگيريد و بدانيد كه ، بهترين توشه، پرهيزگارى است. اى کسانى که خردمند هستيد، از من پروا كنيد.(بقره197 )

توضيح : ماههاي حج عبارتست از شوال ، ذيقعده و ذي حجه كه مردم زمان جاهليت نيز انها را ميشناختند و انها را ماههاي حرام ميخوانده و از جنگ در اين ماهها خودداري ميكردند.


حلال بودن داد و ستد در حج

اگر (از راه تجارت) در طلب روزى پروردگارتان باشيد،گناهي مرتکب نمى شويد. هنگامى که از عرفات روانه شديد ، در مشعر الحرام ذکر خدا را بگوييد. او را ياد کنيد که شما را هدايت کرد؛ پيش از اين، شما گمراه شده بوديد.(بقره 198)

توضيح : مشركان داد و ستد را در زمان احرام كاري ناپسند ميدانستند ليكن ايه شريفه انرا مباح گردانيده است . عرفات نام بيايانيست در مكه و از انجا كه جبرئيل ضمن تعليم مناسك حج انرا به ابراهيم (ع) معرفي كرد عرفات نام گرفته . المشعر كوهي ست در شمال غربي مكه و به ان مزدلفه نيز ميگويند چون محل تجمع و نيايش حجاج است . اين ايه شريفه وقوف در عرفات و سپس توقف در مشعر الحرام و ذكر پروردگار در انجا را از اركان حج قرار ميدهد.

سپس از همانجا كه مردم روانه ميشوند شما هم روانه شويد، و از خدا امرزش بخواهيد كه خداوند امرزنده و مهربان است (بقره 199)

هنگامى که مناسك را بجا آورديد، پيوسته خدا را ياد کنيد همانطور که نياكان خود را ياد مى کنيد، يا حتى بهتر. عده اى از مردم مى گويند، "پروردگار ما، در اين دنيا به ما (چيزي) بده،" در حالى که آنها هيچ بهره اي در آخرت ندارند. (بقره 200)


عده ديگرى مى گويند "پروردگار ما، پرهيزگارى در اين دنيا بهره نيك و در آخرت هم به ما بهره نيك عطا کن و ما را از عذاب دوزخ حفظ نما."(بقره 201)

اينانند كه از كارو كردار خويش بهره اي ميبرند و . خدا دقيق ترين حسابرس است.(بقره 202)

خدا را در روز هاي اندك شمار ياد کنيد؛ هرکس با عجله اين کار را در دو روز انجام دهد گناهى مرتکب نمى شود و اگر کسى تاخير كنداو هم گناهى نکرده است تا زمانى که پرهيزگارى را ادامه دهد. و از خداوند پروا كنيد و بدانيد که نزد او جمع خواهيد شد.(بقره 203)

توضيح : اين ايه شريفه به يكي ديگر از احكام حج اشاره دارد. روز هاي اندك شمار همان ايام تشريق يعني يازدهم و دوازدهم و سيزدهم ذي الحجه است . و سپس ميفرمايد كسي كه در دو روز بعد از عيد كه روز دوازدهم باشد بعد از فراغت از سنگ زدن به نماد شيطان در كوچ كردن بوطن خود تاجيل كند گناهي نكرده و كسي كه تا روز سيزدهم بعد از سنگ زدن به نماد شيطان تاخير كند گناهي نكرده و گفته اند علت انكه خداوند تاكيد فرموده كه هردوي انها گناهي تكرده اند اينست كه در زمان مشركان بعضي مستعجل و برخي مستاخر را گناهكار ميدانستند و خداوند هردو را تبرئه نموده .

تپه هاي صفا و مروه

(تپه هاى) صفا و مروه ازشعائر الهي است. هر کس حج و يا عمره را بجا آورد خطايى مرتکب نمى شود که مسافت ميان آنها را طى کند. اگر کسى بدلخواه کارهاى خيري بجا اورد ، همانا خدا قدردان داناست .(بقره 158)

توضيح : امده است كه در پيش از اسلام دو بت بودند كه يكي بر صفا و ديگري بر مروه قرار داشته و مشركان اينان را ميپرستيدند و جزء شعائر انها بوده كه در اطراف خانه كعبه و ميان كوه صفا و مروه ميدويدند بعد از اسلام و پاك شدن كعبه از بتها، ايندو را نيز شكستند ولي مسلمانان در هنگام مراسم حج از سعي بين ايندو كوه از انجا كه انرا جزء شعائر مشركان ميدانستند اكراه داشتند كه خداوند اين ايه را نازل فرمود و انرا از شعائرخدا اعلام كرد . بنظر ميرسد كه اينرسم جزء مراسم نيايش كعبه در زمان ابراهيم (ع) بوده كه بعد ها مشركان انرا در جهت بت پرستي الگو برداري كرده بودند




حرام بودن شكار چهار پايان در هنگام حج

اى کسانى که ايمان داريد، به تعهدات خود وفا کنيد. خوردن چارپايان براى شما حلال شده است، به جز آن چيزهايى که حكمش بر شما خوانده شود. شما درحال احرام اجازه شکار ندهيد. خدا هر چه بخواهد مقرر مى کند (مائده 1)

اى کسانى که ايمان داريد، در هنگامي كه در احرام هستيد هيچ شکارى را نکشيد. هر کس عمدا ً هر شکارى را بکشد، جريمه اش به همان تعداد از چارپايانى است که او از حيوانات شکارى کشته است. كه دو (داور) عادل از شما به همانندي ان حكم دهند ، در حول و حوش كعبه قرباني كند ، يا بايد كفاره اي بدهد (كه عبارتست از ) طعام بينوا يا برابر ان روزه بگيرد تا كيفر كار خود را بچشد و خدا از گذشته ها گذشته است ولي هركس باز گردد خداوند از او انتقام ميگيرد ، و خداوند پيروزمند دادستان است. (مائده 95)

حلال بودن صيد دريايي در هنگام حج

صيد دريايى براى خوردن شما حلال است تا هم شما و هم كاروانيان (غير محرم ) از ان برخوردار شويد ، و صيد بياباني مادام كه محرم هستيد بر شما حرام است و از خدايي كه بنزد او محشور ميشويد پروا داشته باشيد. (مائده 96)

خداوند ، کعبه كه بيت الحرام است را و نيز ماه حرام و قربانيان نشاندار و قربانيان قلاده دار همه را مايه قوام مردم قرار داده ، اري تابدانيد که خدا هر چه در آسمان ها و زمين است مى داند و اينکه خداست داناى مطلق. (مائده 97) .






/ 0 نظر / 87 بازدید