پاسخي به يك دوست ديگر


بنام خداوند بخشنده مهربان

دوستمان علي ؛ نظراتي درباره مطالب 25 آبان (ایمان و نیکوکاری) اين وبلاگ نوشته اند كه لازم ديدم توضيحاتي در جواب ايشان داده شود

ابتدا در مورد معني صابئان. در اكثر ترجمه هاي معتبر صابئين؛ ستاره پرستان ترجمه شده پس حداقل ميتوان گفت اين مفهوميست كه عرب در نظر اول برداشت ميكند

ايشان در رد مطلب مندرج؛ ايات 19 و 85 سوره مباركه آل عمران را اينگونه برداشت كرده اند كه دين مقبول خداوند صرفا دين اسلام (به معناي دين ) ميباشد و حتما منظور ايشان اين بوده كه اديان ديگر از جانب خداوند پذيرفته نيست براي روشن شدن موضوع بايد عرض كنم خداوند در ايه 19 سوره ال عمران ميفرمايد:
همانا دين نزد خدا تنها اسلام است(ان الدین عند الله الاسلام)

اسلام يعني تسليم حق شدن و اعمال حق انجام دادن از انجا كه در ادامه آيه اختلاف اهل كتاب بيان شده است بنابراين معني ايه اينچنين است كه دين در نزد خداوند يكي است و از ادم تا خاتم يكي بوده و تفاوتي در اديان نيست و بندگان از ابتداي خلقت به همان دين دعوت شده اند و كتاب رسولان همه درباره همان دينست ليكن بدليل تفاوت در شرايط مكاني و زماني ؛ نحوه بيان و ارائه بنظر متفاوت ميرسد اما اصل همانست.همه اديان نزد خدا همان تسليم شدن در برابر خداست.
ايشان به اشتباه آيه را اينگونه ترجمه كرده اند كه فقط دین اسلام نزد خدا پذیرفته شده است كه با رجوع به متن عربي متوجه ميشويم اين ترجمه چندان درست نيست و معني نادرستي از اين ترجمه برداشت ميشود(همان اشتباهي كه ايشان كرده اند)

معني ايه 85 نيز با توجه به ايه ماقبل ان كاملا آشكار ميشود در ايه 84 خداوند ميفرمايد :
_ بگو، "ما به خدا و به آنچه بر ما نازل شد و به آنچه بر ابراهيم، اسماعيل، اسحاق، يعقوب وفرزندانش نازل شد و به آنچه به موسى، عيسى و پيامبران از جانب پروردگارشان داده شد ايمان داريم. ما هيچ فرقى بين هيچ يک از آنها نمى گذاريم.چونكه ما تسليم او (خداوند) هستيم."(84)
و سپس در ادامه ميفرمايد:
هر کس غير از اسلام، دين ديگرى براى خود اختيار کند، از او پذيرفته نخواهد شد و در آخرت، از زيانكاران خواهد بود.(85)

مشاهده ميكنيم از انجا كه در ايه قبلي امر فرموده: هيچ فرقى بين هيچ يک از پيامبران نگذاريم و به هرچه به انها نازل شده ايمان داشته باشيم و فر موده بايد تسليم خداوند باشيم پس بنابراين مجددا به همان مطلب ابتداي بحث باز ميگرديم كه دين در نزد خداوند يكي است و همه دينها اسلام يعني تسليم بودن در برابر خداوند ميباشد. گواه محكم اين نظريه اين است كه در ابتداي همين سوره در ايه 3 خداوند ميفرمايد:
او اين کتاب آسمانى را به حق بر تو نازل کرد، که تصديق کننده تمام کتاب هاى آسمانى قبلى است و او(پيش از ان) تورات و انجيل را فرو فرستاد
چطور ممكن است خداوند در ايات متعددي اديان ديگر را تاييد كرده باشد بعد بناگاه پيروان ساير اديان بغير از اسلام را را از زيانكاران بداند؟
براي نمونه خداوند
در قسمتي از سوره مائده ايه 44 ميفرمايد:
آنها تورات را دارند، که شامل قانون خداست و آنها مى خواهند که آن را ناديده بگيرند آنها مؤمن نيستند(43)
ويا :
_ با اهل کتاب جز به بهترين وجه ممکن بحث نکنيد_ مگر اينکه ستم کنند_ و بگوييد، "ما به آنچه بر ما نازل شده و به آنچه بر شما نازل شده است ايمان داريم و خداى ما و خداى شما همان يکى است؛ ما به او تسليم هستيم."(عنكبوت 46)

توصيه ميكنم دوستان دقت بيشتري درفهم و ترجمه ايات داشته باشند و كل را در نظر بگيرند نه جزء را.
ايشان عنوان كرده اند كه اگر همه ی اديان حق اند پس چه دليلی بر آمدن دين
اسلام بود؟
در جواب ايشان؛ بحث وارد ضرورت مكاني و زماني نزول اديان متفاوت ميشود و بايد در باب مواردي از قبيل ثابت نبودن سطح فكري افراد بشر در ادوار مختلف ؛ عدم توانايي بشر در حفظ و اجراي هميشگي كتب اسماني و مكمل بودن كتب اسماني بحث شود كه بطور خلاصه اشاره شد و به اميد خدا شايد بعد ها در اين باب بيشتر صحبت كنيم ..
در اخر ايشان ترجمه اي نارسا و مغاير با ايه روشن و گوياي 85 سوره عمران اورده اند و ايه را بصورت ماضي ترجمه كرده اند! كه در اين مورد جاي بحثي نميبينم

شاد و سرفراز در پناه حق باشيد


/ 0 نظر / 11 بازدید